03-09-05

Dag 16: friday august 5, 2005 - Poptun - Rio Dulce - Livingston

De hele nacht heeft het zwaar geonweerd. Om 7 u schuiven we aan het ontbijt en rekenen we ook onze persoonlijke rekening af: 357 Quetzal. Da’s een ferme meevaller.
Ons busje op richting Rio Dulce. Ondanks de regen is het drukkend warm. Die hoge vochtigheid toch hé.
Bij de aanlegsteiger is het wachten op de lancha van het hotel te Livingston aan de caraibische kust. Dat stadje is enkel bereikbaar over de rivier.
De paar militairen die op de kade lopen willen niet gefotografeerd worden en een nootjesverkoper schepen we af nadat we na zijn proevertjes te weten komen dat hij verschrikkelijk veel geld vraagt voor een zakje.

Ons bootje komt eraan. Iemand van de groep is zwaar ziek. Toch moeten we ruim 2 uur varen over de grote rivier tot aan de kust.
Zoals altijd is het enorm genieten op het water. Schitterend landschap ik besef dat we het al veel te vlug gewoon zijn en dat het thuis raar zal doen.

Ons hotel La Casa Rosada wordt uitgebaat door een Belgische die getrouwd is met een Guatemalteek die verbazend goed nederlands praat. Het zijn allemaal houtjes hutjes met twee bedden. Het ziet er heel knus en gezellig uit. Er hangen weer ventilatoren aan het plafond en het dak is aan de zijkanten open. Gelukkig hangen er muskietennetten. Het sanitair is gedeeld en het water is weer koud-lauw.

Na de lunch ter plaatse in het restaurant dat uit een strooien overdekt terras bestaat, verkennen we het stadje wat. Hier vind je ook de zwarte garifunabevolking.
Ik had me het stadje een stuk “romantischer” voorgesteld, maar het bestaat uit slechts een paar grote straten vol cafés en restaurants en winkels en ‘tloopt er vol van de toeristen. Echt charmerend vind ik het niet.
Algauw ploffen we ons weer in ons hotel op enkele tafeltjes.
Het is relaxen met witte wijn en cocktails tot aan het avondmaal dat beloofd heerlijk te worden. Ik raak wat ontgoocheld. Mijn garnalen met curry zijn op een heel eigen interpretatie beried en mijn garnalen zijn helemaal doorkookt en absoluut niet sappig meer. De smaak is wat eentonig. Ook de “kreeft” “langoustine” die anderen hadden genomen bleek niet echt dat te zijn.

Ondertussen schrikken we ons een hoedje wanneer er opeens aard-krabben over de vloer komen getrippeld. Met het fototoestel in de aanslag maken we jacht op deze grappig voortschrijdende beesten.
Om 22u30 ga ik doodmoe slapen.

photo: on the rio dulce to Livingston: some little houses in the middle of nowhere

13:45 Gepost door Jeronimo in Guatemala | Permalink | Commentaren (1) | Tags: livingston, guatemala, poptun, rio dulce |  Facebook |

Commentaren

Bewijsmateriaal van de aardkrabben Graag!

Je maakt ons veel te benieuwd, CMS..

NEED

TO

SEE

THOSE

PICS !

Gepost door: Little Witch | 05-09-05

De commentaren zijn gesloten.