24-09-05

Day 22: wednesday august 22, 2005 - Honduras - Guatemala, the long way back to Antigua

Van echt uitslapen is er geen sprake. Om 6u30 ben ik ook al wakker en om 7u30 sta ik op.
Ontbijten en wat rondkuieren in de stad.Ik voeg me bij een paar mensen van de groep en we snuisteren wat rond in een souvenierswinkeltje. We kopen er Hondurese ambachtelijk gekweekte koffie. Het geurt overheerlijk!
Net op tijd zijn we terug in het hotel waar ons busje al weer klaar stad om ons naar Antigua te brengen.Het is één van de heetste dagen tot nu toe en het wordt een lange rit.Onderweg stoppen we in een kleine wegsupermarkt waar we picknick kopen en opeten. Een fris ijske als dessert en we kunnen weer verder. De meesten dutten of trekken onnozele foot's van de slapers. Naarmate we Guatemalacity naderen wordt het gevoelig frisser.
Guatemalacity kruisen we slechts langs de rand, maar langs de “ring” is het een en al drukte. Hopen auto’s, allemaal vuile smerige gebouwen en winkeltjes, veel mensen en in de valei zien we de krotten en hutjes kriskras tegen elkaar gestapeld op de flanken van de bergen liggen. In de verte merken we dan een zakendistrict met hoge flatgebouwen op. Toch wel fascinerend. Jammer dat we hiervan geen foto’s kunnen trekken.Rond 17u komen in Antigua aan. Opeens vind ik zoals ik dat eerder heb gesteld wel een mooie verzorgde charmante stad.
Ons hotel Santa Clara kost 15 dollar per persoon en is lekker knus en vrij luxueus.Met iemand van de groep ga ik vlug mijn laatste travellercheques wisselen, zodat we Julio kunnen betalen, de rit naar de luchthaven morgen en ons verblijf hier.
Uiteindelijk krijgen we na de totale afrekening elk 180 Quetzal uit de pot terug. In totaal kan ik nog een kleine 400 quetzal uitgeven. Ik kan dus nog wat souveniers kopen en eten dezen avond.
.Ons restaurant heet El Escuedo/escudilla. Er is een bar aan met enkele knappe serveersters, maar ik kan enkel de amerikaanse trekken lol. De aperitief is ingezet op de laatste avond.Het eten is daarentegen wat gewoon, ik had zin in iets anders, maar ja, na een beetje gemor probeer ik weer te genieten van de sfeer JVan Julio krijgen we ook nog een fles 13 jaar oude rum als kado en er wordt getoast op de ries en op elkaar.
Daarna gaan de meesten nog naar een hippe danstent waar de rij tot buiten staat aan te schuiven, allemaal toeristen bijna. Ik heb er echt geen zin in, ben eigenlijk versleten en ga terug naar het hotel.

Photo: typical storre and chicken-bar at the townsquare in Copan, Honduras

10:21 Gepost door Jeronimo | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Puik! Je hebt me met dit verslag bijna zin doen krijgen om ook eens naar ginder te gaan.

Gepost door: De Gentse Zwijger | 24-09-05

De commentaren zijn gesloten.