17-12-05

Gemaskerde Veligheid

XELA Overdag zijn ze schrijnwerker, leraar of verkoper, maar ‘s avonds wordt het voor vele burgers in de steden van Guatemala menens. Dan trekken ze een skimuts over hun hoofd en om 21.00u stipt staan ze gemaskerd en uitgerust met stokken en baseballbats paraat op hun vaste plek. Klaar om in de buurt van hun familie en vrienden de veiligheid te garanderen.
Sinds 10 maanden zijn de vigilantes, de burgerwacht, actief in Xela. In een controversiële speech, verklaarde president Oscar Berger onlangs dat Guatemala een ‘Columbianisering’ meemaakt en dat het land nog nooit zoveel geweld heeft gekend sinds de burgeroorlog. De criminaliteit is de laatste jaren exponentieel toegenomen en Guatemala krijgt steeds vaker te maken met het fenomeen van de ‘maras’ (kader).
Het politiekorps staat met 5000 manschappen in een land van 14 miljoen inwoners machteloos.
Corruptie bij politie en in het rechtssysteem spoelen het laatste vertrouwen van de bevolking weg.
Het idee van de vigilantesonstond in de hoofdstad Guatemala City. Xela, de 2e grootste stad van het land, heeft ondertussen al een 180-tal vrijwillige vigilantes die zich gegroepeerd hebben in groepjes van 3 tot 8 personen.
Elke groep heeft zijn eigen afgebakende buurt waar ze ‘s avonds tussen 21h en middernacht rondwandelen.
Zelfs als de politie arriveert worden de maskers niet afgezet «De jongste van alle vigilantesis 16 en de oudste is 65 jaar, iedereen is welkom, ook vrouwen als ze willen», zegt de 28-jarige schrijnwerker Jose. «We bedekken onze hoofden volledig en kleden ons in donkere kleuren om onherkenbaar te zijn en zo onze families en onszelf te beschermen tegen wraakacties van de bendes.
De reden dat we stokken en baseballknuppels meenemen is alleen om onszelf te verdedigen.»
Ieder lid van het team heeft een fluitje bij zich en als er zich ergens een probleem voordoet wordt er meerdere malen kort achter elkaar gefloten, waarop iedereen naar buiten komt en de andere groepen naar de plaats van het onheil snellen. Eens de crimineel gevat, is het wachten op de politie, die tot een uur later arriveert om hem in de boeien te slaan. Maar zelfs voor de politie worden de maskers niet afgezet, omdat ook de vigilantes geen vertrouwen hebben in de agenten.
Katrien Greven (freemetro.be)

De mara’s zijn geweldadige jongerenbendes die verspreid over Centraal-Amerika (vnl. Honduras, Guatemala en El Salvador) opereren. De ‘mareros’ of gangsters zijn herkenbaar aan de vele tatoeages, die verschillen naargelang de bende waartoe ze behoren.
De geschiedenis van deze bendes gaat tot 50 jaar terug, maar de verhoogde activiteit startte een tiental jaar geleden. Na het einde van de oorlog in Guatemala en El Salvador begon de VS met het deporteren van duizenden allochtone bendeleden terug naar hun land. Op die manier exporteerde zij de Amerikaanse bendecultuur die ontstaan was in de grootsteden.
Men schat dat er op dit moment zo een 125.000 bendeleden actief zijn in Guatemala alleen. De gemiddelde leeftijd waarop jongeren zich bij een bende voegen is tussen de 8 en de 12 jaar oud. Om lid te worden ondergaan ze een inlijvingsritueel wat meestal wil zeggen dat ze moeten bewijzen waardig te zijn voor de bende. Het is in de meeste gevallen een geweldpleging binnen de bende of naar buitenstaanders toe. De gemiddelde levensverwachting van een marero(a) is 22 jaar.
De 2 grootste bendes in Guatemala zijn de M18 en de Salvatrucha, beide bendes zijn ontstaan in de VS. De Mara18 in Chicago in 1952 en de Salvatrucha in Los Angeles in het begin van de jaren ‘80.
De overheid probeert tegen deze bendes hard op te treden maar moet dusver toegeven dat het nog niet veel heeft kunnen helpen. In El Salvador hanteert men de ‘super mano duro’ waarbij men bij het hebben van tatoages al kans maakt op een ticket richting de gevangenis. (rh)

11:48 Gepost door Jeronimo | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.