29-10-07

Bolivia, dag 9 - Tupiza triathlon

El Cruce TupizaEl Toroyoj

Ditmaal zijn er zoals beloofd wel eitjes bij het ontbijt, helaas al koud geworden. We maken ons klaar voor de triathlon: mountainbiken, paardrijen en mountainbiken, een hele dag doorheen de woestenij en wild westvan Tupiza.
De mountainbikes zijn van slechte kwalitiet en de banden amper geblazen en dat terwijl we 12km bergop over stoffige grindwegen moeten rijden.
Het gaat van Tupiza naar El Angosto naar Entre Rios: waar 2 riviertjes bijeenkomen en zorgen voor een onverwachte groene oase in de vallei beneden. Ofwel ligt het aan mijn conditie ofwel aan mijn fiets, of aan beide maar ik raak amper de niet zo steile hellingen omhoog. Puffen en zwalpen dat ik doe en dat op amper 3000m.
Tijd om te genieten van het prachtige berglandschap heb ik wel. De fietsen vliegen op de twee jeeps en we gaan picknicken ergens bij Quebrada Seco of El Toroyos: een prachtige vlakte in de luwte van aan canyon me teen riviertje waar lokalen plezier maken in het water.

Na de heerlijke lunch gaat het naar een paardenmanage waar ik tot hilariteit van allen een paardje op mijn maat krijg toebedeeld. In den beginne gallopeer ik er op los maar aangezien de rest me waarschuwt dat ik algauw tegen een cactus zal plakken en ik ok wel besef dat ik eigenlijk niet kan rijden, hou ik mijn paard in toom. Na enige moeite geeft mijn paard het op om meteen de anderen achterna te hollen wanneer die er vandoor stuiven. man de hitte het sotf, de woeste natuur, de enorme cirkelende gieren. Zit ik in een strip van Lucky Luke? De route gaat via Quebrada de Palmira en valle de los Machos,
we houden halt bij een kloof en dan keren we op onze stappen terug.
De jeeps brenge nons richting the valley of The Moon, bijna aan de top van El Sillar waar we 16km afdalen per mountainbike. Wat een kick. Wat een uitzicht. Amorfe rotsen, pieken, valleien, canyons...onbeschrijfelijk wat een "maanlandschap" we zien.
Miljaar, schitterende ervaring tot ik bijna beneden gekomen een stuurfout maak in het losse grind naast het bandenspoor terecht kom en hupsakee overkop...gelukkig had ik niet zo'n snelheid meer en ik hou er een letsels behalve een zere knie aan over. Ik zag wel enkele seconden enkel zwart voor mijn ogen. Ik ga wer mijn fiets op maar opeens springt de rem kapot en maakt gelukkig maar een oppervlakkige snee in mijn kuit. Hup de bezemwagen. Gelukkig waren we toch bijna aan de uitgedroogde rivierbedding gekomen zodat ik de pret eigenlijk niet gemist heb.
we zien bruin van het stof en een douche is dan ook meer dan welkom.
Morgen beginnen we aan de 7-daagse salartocht met drie jeeps, drie chauffeurs en een kokking met Tupizatours.

22:30 Gepost door Jeronimo in Bolivia | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tupiza, triathlon, vallee de los machos, el toroyoj |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.