10-09-05

Los Siete Altares- walking the Caribbean Coast

photo: view on the caribbean coast

08-09-05

Los Siete Altares - the 7 falls - caribbean coast

Photo: descending the Siete Altares, natural park with 7 falls and wonderful pools where you could swim. We paid 10 Quetzales per person to enter and had to climb the riverside, trees and rocks or just through the water to get up there. Kinda fun and beautifull!

06-09-05

Day 17: saturday august 6, 2005 -Livingston, Siete Altares - a walk along the Caribean Coast

Ik ontwaak een eerste keer rond 5u. Om 7u hijs ik me uit bed.
We zijn weeral van de vroegste vogels en bestellen al ons ontbijt. De koffie smaakt heerlijk.
Ondertussen druppelen de anderen ook binnen.
Het is nog niet duidelijk wat de plannen zijn voor deze dag. Vannacht heeft het immers weer enorm gestortregend, ik heb dat helemaal niet gehoord, en ook nu krijgt het land weer een douche op zijn kop.

Onze begeleidster doet enkele voorstellen.
Uiteindelijk zijn er een boel mensen die thuisblijven relaxen vandaag en met 8 trekken we erop uit te voet naar de Siete de Altares: weer een soort natuurpark met watervallen.
Op mijn leeg gat zitten is echt niet aan mij besteed en ik ben blij dat er nog zo over denken.

Tegen 8u30 zijn we op weg door het stadje naar de kust. De wegbeschrijving is heel simpel, maar we raken er wel ondanks enkele twijfels onderweg.Na een korte bui, klaart de hemel op en wordt het steeds warmer.
Het strand langs de kust van Livingston stelt niets voor en bovendien blijkt het hele strand propvol te liggen met PMD. Dat bleek van de orkanen te zijn die twee weken geleden passeerden. Je houdt het niet voor mogelijk. Om een beeld te geven. Het is een grote stortplaats, heel dat strand. Niet zomaar heel veel flessen. Niets anders dan plastic en andere rommel.
We wandelen een groot anderhalf uur op ons gemak langs het absoluut onromantische strand. Ooit had ik me de Caraibische kust anders voorgesteld.
Uiteindelijk komen we bij een bar, met enkele steigers die in de zee lopen waarop torentjes zijn gebouwd waar je in een hangmat kunt liggen of uitkijken over de woeste golven.
Wat fotootjes trekken en dan de anderen vervoegen die al aan den aperitief zitten.Na nog een uur stappen gaan we de bossen in en komen we bij de ingang van het park. Elk 10 Q betalen en we mogen voorzichtig langs de rotsen en de rand van de rivier naar omhoog klauteren. We vragen de politieagent mee, die zijn broek opsleufd en ons volgt.
Algauw merk ik dat het geen enkel zin heeft acrobatische toeren uit te halen om mijn bergschoenen droog te houden en ik plons dan maar in het water, dat gaat veel gemakkelijk en springend van steen tot steen bereiken we de waterval.
Nog steeds neem ik geen duik in het water en neem wat foto’s van mijn ploeterende gezellen.
De agent staat ondertussen verveeld zijn nagels te knippen.
Na een half uurtje dalen we terug af. Eigenlijk is het wel leuk!

Bij de ingang wring ik zo goed als kwaad het kan mijn bottines uit en mijn kousen en soppend gaat het dan terug naar Livingston.
Bij Maria, een Guatemalteekse vrouw die ooit met een indiër was getrouwd eten we een heerlijke maaltijd. Het is 15u in de namiddag. 2en van ons krijgt pas haar eten als de rest al klaar is. Het smaakt. Ik verlaat de rest al vlug omdat ik mijn doorweekte voeten beu ben. De douche is verkwikkend en we genieten nog wat na op het terras van het hotel.

’s Avonds net voor we uitgaan eten, valt in heel het dorp den elektriciteit uit. Sommigen moeten in den donker uit den douche zien te geraken en ook het onweer dreigt weer los te barsten. We reppen ons met onze zaklampen naar een restaurant waar het licht na een tijdje weer aanfloept. Het eten vind ik weer wat tegenvallen. De anderen smaakt het gelukkig een stuk beter heb ik de indruk. Ons restaurant ligt naast een discotheek, waaruit luide muziek dreunt. Een deel van de groep beslist om nog wat te gaan dansen. Ik ben een beetje uit mijn humeur, ook weer heel moe en ga maffen met de anderen.

photo: walkig along the dirty caribean coast, it was filthy and the plastic was spread al over the beach due to the hurricanes of the past weeks

20:28 Gepost door Jeronimo in Guatemala | Permalink | Commentaren (0) | Tags: guatemala, livingston |  Facebook |

05-09-05

Casa Rosada - earth-crab

Those crabs came walking down the floor of the restaurant while we were eating...they were so fast!!! I shot this one with a nikon coolpix 7600 of one of my fellow-travellers.

According to the hotelpersonel those crabs do not live in the sea and aren't meant to be eaten. these ugly bastards were kinda funny.

20:51 Gepost door Jeronimo in Guatemala | Permalink | Commentaren (1) | Tags: guatemala, livingston, casa rosada |  Facebook |

04-09-05

Livingston - the Caribean Coast

livingston

photo: Livingston, in the evening, pelicans were fishing near our hotel La Casa Rosada.

More info

19:43 Gepost door Jeronimo in Guatemala | Permalink | Commentaren (4) | Tags: guatemala, livingston, casa rosada |  Facebook |

03-09-05

Dag 16: friday august 5, 2005 - Poptun - Rio Dulce - Livingston

De hele nacht heeft het zwaar geonweerd. Om 7 u schuiven we aan het ontbijt en rekenen we ook onze persoonlijke rekening af: 357 Quetzal. Da’s een ferme meevaller.
Ons busje op richting Rio Dulce. Ondanks de regen is het drukkend warm. Die hoge vochtigheid toch hé.
Bij de aanlegsteiger is het wachten op de lancha van het hotel te Livingston aan de caraibische kust. Dat stadje is enkel bereikbaar over de rivier.
De paar militairen die op de kade lopen willen niet gefotografeerd worden en een nootjesverkoper schepen we af nadat we na zijn proevertjes te weten komen dat hij verschrikkelijk veel geld vraagt voor een zakje.

Ons bootje komt eraan. Iemand van de groep is zwaar ziek. Toch moeten we ruim 2 uur varen over de grote rivier tot aan de kust.
Zoals altijd is het enorm genieten op het water. Schitterend landschap ik besef dat we het al veel te vlug gewoon zijn en dat het thuis raar zal doen.

Ons hotel La Casa Rosada wordt uitgebaat door een Belgische die getrouwd is met een Guatemalteek die verbazend goed nederlands praat. Het zijn allemaal houtjes hutjes met twee bedden. Het ziet er heel knus en gezellig uit. Er hangen weer ventilatoren aan het plafond en het dak is aan de zijkanten open. Gelukkig hangen er muskietennetten. Het sanitair is gedeeld en het water is weer koud-lauw.

Na de lunch ter plaatse in het restaurant dat uit een strooien overdekt terras bestaat, verkennen we het stadje wat. Hier vind je ook de zwarte garifunabevolking.
Ik had me het stadje een stuk “romantischer” voorgesteld, maar het bestaat uit slechts een paar grote straten vol cafés en restaurants en winkels en ‘tloopt er vol van de toeristen. Echt charmerend vind ik het niet.
Algauw ploffen we ons weer in ons hotel op enkele tafeltjes.
Het is relaxen met witte wijn en cocktails tot aan het avondmaal dat beloofd heerlijk te worden. Ik raak wat ontgoocheld. Mijn garnalen met curry zijn op een heel eigen interpretatie beried en mijn garnalen zijn helemaal doorkookt en absoluut niet sappig meer. De smaak is wat eentonig. Ook de “kreeft” “langoustine” die anderen hadden genomen bleek niet echt dat te zijn.

Ondertussen schrikken we ons een hoedje wanneer er opeens aard-krabben over de vloer komen getrippeld. Met het fototoestel in de aanslag maken we jacht op deze grappig voortschrijdende beesten.
Om 22u30 ga ik doodmoe slapen.

photo: on the rio dulce to Livingston: some little houses in the middle of nowhere

13:45 Gepost door Jeronimo in Guatemala | Permalink | Commentaren (1) | Tags: livingston, guatemala, poptun, rio dulce |  Facebook |